Komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym, działającym przy sądzie rejonowym (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. 2018, poz. 771 z późn. zm.) – dalej: „uks”). Jego głównym zadaniem jest wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach o roszczenia pieniężne i niepieniężne oraz zabezpieczenie roszczeń (art. 3 ust. 3 pkt 1 uks). W zakresie wykonywania czynności w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym jest organem władzy publicznej, a przy wykonywaniu zadań kieruje się dobrem wymiaru sprawiedliwości oraz interesem publicznym (art. 3 ust. 1 i art. 2 ust. 3 uks).

Do zadań komornika sądowego należą również:

– osobiste doręczanie bezpośrednio adresatowi zawiadomień sądowych, pism procesowych oraz innych dokumentów sądowych za potwierdzeniem odbioru i oznaczeniem daty, na zlecenie sądu lub wniosek powoda zobowiązanego przez sąd na podstawie art. 139(1) § ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 1964, nr 43, poz. 296 z późn. zm.) – dalej: „kpc” (art. 3 ust. 4 pkt 1 uks);

– podejmowanie czynności zmierzających do ustalenia aktualnego adresu zamieszkania adresata (art. 3 ust. 4 pkt 1a uks);

– sporządzanie protokołu stanu faktycznego (art. 3 ust. 4 pkt 2 uks);

– sporządzanie spisu inwentarza (art. 3 ust. 3 pkt 3 uks);

a także inne czynności, w tym przewidziane w odrębnych ustawach.

W celu wszczęcia egzekucji należy złożyć wniosek o wszczęcie egzekucji (wzory dostępne w zakładce „Do pobrania”), a także tytuł wykonawczy – tj. orzeczenie sądu, lub inny dokument, z którego wynika obowiązek świadczenia dłużnika na rzecz wierzyciela – zaopatrzony w klauzulę wykonalności, w oryginale (art. 797 § 1, art. 776 kpc).

Postępowanie egzekucyjne nie jest finansowane ze środków własnych komornika sądowego, lecz stron tego postępowania, tj. wierzyciela i dłużnika (art. 5, art. 18 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (Dz. U. 2018, poz. 770 z późn. zm.) – dalej: „ukk”). Koszty komornicze dzielą się na wydatki i opłaty (art. 2 ukk). Przy wszczęciu postępowania komornik sądowy wzywa wierzyciela do uiszczenia zaliczki na wydatki, której wysokość uzależniona jest od zakresu podejmowanych czynności, ale dotyczy głównie kosztów doręczenia korespondencji oraz kosztów uzyskania dokumentów lub informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania (art. 7, art. 6 ukk). Dłużnik zwraca wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Koszty te ściąga się wraz z egzekwowanym świadczeniem. Koszty postępowania egzekucyjnego ustala postanowieniem komornik wraz z ukończeniem postępowania egzekucyjnego (art. 770 § 1 i 2 kpc).

O właściwości miejscowej komornika sądowego najczęściej decyduje właściwość ogólna dłużnika, przeciwko któremu jest wszczynane postępowanie egzekucyjne, a zatem zamieszkiwanie przez dłużnika w obszarze właściwości miejscowej sądu rejonowego, przy którym działa komornik sądowy (art. 27 § 1 w zw. z art. 13 § 2 kpc). Na zasadach określonych w art. 10 uks wierzyciel ma prawo wyboru komornika, rozciągające się do granic obszaru właściwości miejscowej sądu apelacyjnego, w granicach którego znajduje się kancelaria komornika właściwego według w/w ogólnych zasad. W niektórych przypadkach prawo wyboru jest wyłączone.

W przypadku Komornika Sądowego Pawła Szczepańskiego właściwość miejscowa obejmuje obszar właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w Kartuzach, pokrywający się z obszarem powiatu kartuskiego, zaś na zasadzie wyboru, obszar całej Apelacji gdańskiej.

Egzekucja z wierzytelności z rachunku bankowego jest jednym ze sposobów egzekucji, przewidzianych w kpc (art. 889 i następne). Dopełnieniem tego są przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. 1997, nr 140, poz. 939 z późn. zm.) – dalej: „PrBank”. I tak zgodnie z art. 54 PrBank środki pieniężne, znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych jednej osoby, niezależnie od liczby zawartych umów, są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego, w każdym miesiącu kalendarzowym, w którym obowiązuje zajęcie, do wysokości 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2020 r. poz. 2207 z późn. zm.), przysługującego pracownikowi zatrudnionemu w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy, zaś art. 54a PrBank wymienia kategorie środków na rachunku bankowym, które zwolnione są od egzekucji w pełnej wysokości.

Co do zasady komornik sądowy jako organ wykonawczy postępowania cywilnego ma obowiązek prowadzić postępowanie egzekucyjne zgodnie z wnioskiem wierzyciela i nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym (art. 797 i art. 804 kpc). Możliwości obrony dłużnika przed egzekucją zostały ściśle określone w przepisach, np.: art. 820, art. 820(3), 822, 825 pkt 1(1), czy też art. 840 i następne kpc. Co do zasady podmiotem uprawnionym do żądania zakończenia postępowania w każdym jego stadium jest wierzyciel (art. 825 pkt 1 kpc). Z kolei w kwestii działań osób trzecich, noszących znamiona przestępstwa, organami właściwymi są organy ścigania, tj. przede wszystkim Policja, itd.

Tak. Komornik sądowy, wykonując czynności, o których mowa w art. 3 ust. 3 i ust. 4 pkt 1 – tj. w postępowaniu egzekucyjnym, zabezpieczającym, przy doręczaniu korespondencji sądowej, czy sporządzaniu spisu inwentarza – ma prawo legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości (art. 28 uks).